خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوشم اسباب طرب جمله مهیا بودیشاهد و نقل و می و عیش مهنا بودی
۲
چنگ و نی ناله‌کنان بربط و دف در افغانخندهٔ ساغر و هم گریهٔ مینا بودی
۳
مطربان هر طرفی نغمه‌سرا چون داوودهمه خوش‌لحن‌تر از بلبل شیدا بودی
۴
کرده از صوت حسن محو اثر باربدیدر مزامیر چه استاد نکیسا بودی
صفحهٔ ۱ از ۶