خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانیاز این حیرت مرا ای خضر رحمت کن که برهانی
۲
سرا پا چون شدم زنجیری زلف پریشانشنه بینی در وجودم یکسر مو جز پریشانی
۳
برهمن راندم از بتکده شیخ از در کعبهکه عاریت پرستانم من و ننگ مسلمانی
۴
فلاطون در خم حکمت نشست از کثرت دانشبعصر خویشتن منهم فلاطونم بنادانی
صفحهٔ ۱ از ۲