خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو چو نخل قامتت سر نزد چنین سهینیست چو سیب غبغبت میوه خلد در بهی
۲
چرخ همی نه از فسون رنگ بباخت بارهیشیر شکار میکند حیله او به روبهی
۳
ایکه به روز و شب مرا در همه عمر همرهیبار بمنظر نظر از چه مرا نمیدهی
۴
چون تو زسوز زخم دل از همه حال آگهیمشک مساز بوی مو با نفس سحرگهی
صفحهٔ ۱ از ۲