خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم حورت از چه باشد که تو این غلام داریز بهشت خاص برخورده هوای عام داری
۲
نکنی به زخم ناسور دل از چه رو رعایتتو که زلف عنبرین‌بو خط مشکفام داری
۳
ز شکر لبت چه حاصل که جواب تلخ گویدچه کنم به سیم سینه که دل از رخام داری
۴
به هوای روز اضحی به منای نورسیدهمن و گوسفند قربان تو سر کدام داری
صفحهٔ ۱ از ۳