خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری به کعبه و دِیر بردیم انتظاریز آن انتظار جز عشق حاصل نگشت کاری
۲
جانان ز دست رفت و جان از فراق فرسودبر جان ز کسوت تن برجای مانده باری
۳
ای گل ز صحبت من تا چند میگریزی؟هر جا که گلبنی هست پابست اوست خاری
۴
چشم تو ترک مستی کارد به تیغ دستیحسن تو باغبانی روی تو نوبهاری
صفحهٔ ۱ از ۲