خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درِ دکّان گشود حلوائیدر دیگر مگس چه پیمائی
۲
جز به سر راه عشق نتوان رفتپای اندر طلب چه فرسائی
۳
به نیازندا جن به کف عشاقوقت شد تا ز ناز بازآئی
۴
حشم لیلیش بود به دروننیست مجنون عشق صحرائی
صفحهٔ ۱ از ۴