خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یاد آب مجاور دلا در این فلواتیبود سراب گمان میکنی مقیم فراتی
۲
صنم پرست بدل بر زبان صمد ز چه گوئیبه کعبه و به بغل در نهفته لات و مناتی
۳
اجل ز مرگ خلاصت دهد کشی ز چه منتعبث ز خضر تو ممنون دلا به آب حیاتی
۴
مکن به فضل و هنر فخر ای حکیم زمانهکه اوست مایه حرمان و آن دگر فضلاتی
صفحهٔ ۱ از ۲