خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌غیر میسر شودت گر لب کشتیبا غیر از آن به که برندت به بهشتی
۲
غلمان چو ندیم است به هر گوشه بهشت استبی‌دوست بگویید چه حور و چه بهشتی؟
۳
ناچار بود منزل تو روضه رضوانآن دم که در آغوش کشی حورسرشتی
۴
مقصود زیاری است که هر خانه تجلی استچون ره به حرم نیست کنم طوف کنشتی
صفحهٔ ۱ از ۲