خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشکفته است از چمن دلبری گلیکاندر هوای او نسرائیده بلبلی
۲
بلبل که شوق گل بکمندش در افکندباید بزخم خار نماید تحملی
۳
باز نظر کبوتر دل دید در هواتیهو صفت اسیر نمودش بچنگلی
۴
تنها نه خاکیان متزلزل زعشق توکاز تو بود بعالم علوی تزلزلی
صفحهٔ ۱ از ۳