خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بغیر از آن خم مو ایدل آشیانه نداریخبر زکار نسیم صبا و شانه نداری
۲
باین خوشاست دل ودیده ام بمحفل اغیارمهی دو روز فزون جا بهیچ خانه نداری
۳
زچیست زرد شده روی سرخ تو ایشیخمگر بخانه دگر زآن می مغانه نداری
۴
بقتل من کمری بسته ای که با نظر است اینبرای کشتن عاشق جز این بهانه نداری
صفحهٔ ۱ از ۳