خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در همه آفاق طاقی در همه عالم تمامیصبح عیدی شام وصلی ماه خاصی شمع عامی
۲
همچو کیفیت به طبعی همچو مینایی به چشمیچون روان جاری به جسمی ذوق‌سان مضمر به کامی
۳
در همه صورت بدیعی در همه معنی لطیفیدر همه چشمی قبولی در همه خویی تمامی
۴
عاجزم اندر صفاتت تا چه خواهد بود ذاتتنور محضی جان صرفی یا ملک یا مه کدامی
صفحهٔ ۱ از ۳