خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه آدمی نه فرشته نه حوری و نه پریچه مظهری تو که هر جا دلی بود ببری
۲
بیا وآینه رو بین چو چشم بازت هستکه آینه ندهد حاصلت بی بصری
۳
تو را از خانه خدا نیست چون خبر ای شیخاگرچه در حرمی ره بمقصدی نبری
۴
بخد و قد تو سر خط بندگی دادندزرنگ و بو گل و سرو چمان بجلوه گری
صفحهٔ ۱ از ۴