خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بردم زعشق آن لب شیرین مرارتیسودایت آتشست و بجان زو حرارتی
۲
نبود خسارت از دل و دین گشت صرف عشقبی مایه کس نکرده بعالم تجارتی
۳
ترکان غمزه با صف مژگان ستاده اندتا ابرویت بقتل که دارد اشارتی
۴
گفتم بچشم خانه بسازم بغمزه گفتحاشا که کس بآب گذارد عمارتی
صفحهٔ ۱ از ۳