خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پری باز چه رفتت که به شکل بشریدر بشر دین و دلی هست مگر تا ببری
۲
نقد جان بر سر بازار وفا باید بردخواهی ار عشق چو یوسف صفتان را بخری
۳
از تو شد فاش بمردم همه اسرار مراچند ای اشک روان پرده مردم بدری
۴
توسن ناز سبک ران که سری در قدمتتو مرا عمری چون برق یمان میگذری
صفحهٔ ۱ از ۲