خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توئی آن گل که معروفی بهر گلشن به بیرنگیاگر چه از تو دارد رنگ نقش کلک ارژنگی
۲
زتو بس نقش پیدا و تو پنهان طرفه نقاشیبهر گل رنگ و بو دادی و معروفی به بیرنگی
۳
خطرها در بیابان طلب بس هست سالک رانترسد از هجوم خصم و رهزن غازی جنگی
۴
سماع عاشقان از پرده عشق است ای صوفینمی آرد بوجدش بانگ رود و زهره چنگی
صفحهٔ ۱ از ۳