خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد ز آب میکده پرهیز می‌کنیتیغ ریا به سنگ فسون تیز می‌کنی
۲
رطل گران ز باده چو لبریز می‌کنیدل را ز موج فتنه سبک‌خیز می‌کنی
۳
دل می‌کنی شکار به مژگان جان‌شکافجان را اسیر زلف دلاویز می‌کنی
۴
مطرب بزن به پرده عشاق ناخنیگر ساز نغمه طرب‌انگیز می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۳