خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از هیچ کسی ساخته غیر از تو دهانیجز تو بخیالی که کند تنک میانی
۲
گر ماه بود قوه گفتار نداردور غنچه بود پیش تواش نیست دهانی
۳
گفتند حکیمان سخن از مسئله جزءاز نقطه موهوم لبت کرد بیانی
۴
ای زلف تو بر گردن خورشید کمندیای ابروی پیوسته تو بر ماه کمانی
صفحهٔ ۱ از ۳