خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو اوست طالب بخشش چرا طلب نکنیچو دوست عیش پسندد چرا طرب نکنی
۲
تو ماه و ماه بود آفت کتان و قصبتو پیرهن زکتان جامه از قصب نکنی
۳
تو پادشاهی و از مهر و کینه ناچاریبدوست لطف و بدشمن چرا غضب نکنی
۴
کدام شب که زوصل تو صبح عید نشدکدام روز که از هجر خویش شب نکنی
صفحهٔ ۱ از ۳