خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حور و فرشته خواندمت الحق که قابلینبود روا که گویمت از آب یا گلی
۲
درمان درد وعین شفا نور دیده ایقوت روان و قوت جان راحت دلی
۳
کی از نظر روی که بخاطر مصوریچون آینه زهر طرفم در مقابلی
۴
عمان حسن را بصفائی در خوشابغرق محیط عشق تو را نیست ساحلی
صفحهٔ ۱ از ۳