خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدتی شد که زیاران سر دوری داریما نداریم شکیب از تو صبوری داری
۲
خود تو شمعی نبود شمع زپروانه نفوراز عنادل زچه ای گل سردوری داری
۳
مردم آسا زبصر غائب و پنهان زنظرپری این شیوه ندارد که تو حوری داری
۴
سرو من سنبل و سوری و سمن بار آردگر تو سرو و سمن و سنبل و سوری داری
صفحهٔ ۱ از ۳