خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه ای جوی و تماشاگاهیبا رفیقی دو زراز آگاهی
۲
از بره رانی و از باده بطیبا غزلخوان صنم دلخواهی
۳
اگر این نعمتت افتاد بدستکشور عیش جهان را شاهی
۴
مؤذن میکده زد بانگ صبوحخضر چون هست چرا گمراهی
صفحهٔ ۱ از ۴