خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک از تیر نظر تو آفت رویین‌تنیشیر ار بود آهوفکن تو آهوی شیرافکنی
۲
بر برگ لاله سنبلی یا سبزه بر گرد گلیبگرفته‌ای خاتم ز جم ای خط مگر اهریمنی
۳
ای زلف پرچین و گره بر گو کمندی یا زرهبر گردن مه چنبری بر مهر تابان جوشنی
۴
ای مو بر آن رو غازه‌ای مشک تری و تازه‌ایبا اینکه نار چهره را پیوسته در پیراهنی
صفحهٔ ۱ از ۳