خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوقی ز باغ نیست دل غم پذیر راکوته کنید رشته ی مرغ اسیر را
۲
برهیچ کس به غیر وجود ضعیف منحیرت قفس نساخته نقش حصیر را
۳
شیرین اگر اشاره به مژگان خود کندسازد روان ز ناف گهر، جوی شیر را
۴
اصلاح دوستان سخنم را به کار نیسترخت قصب قبول ندارد عبیر را
صفحهٔ ۱ از ۳