خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شورش مغز جنون نالهٔ مستانهٔ ماستشانهٔ طرهٔ آشفتگی افسانهٔ ماست
۲
بال و پر نیست که خود را برساند جاییگریهٔ شمع به نومیدی پروانهٔ ماست
۳
اختیار سر ما تیغ محبت داردموج سیلاب، کلید در ویرانهٔ ماست
۴
باده جز در دل شب فیض نبخشد ما راگل شب‌بو که شنیدی، گل پیمانهٔ ماست
صفحهٔ ۱ از ۲