خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با رسوم جهان دلم جنگی ستخارج ساز من خوش آهنگی ست
۲
ماتم و سور این جهان خرابگریه ی مست و خنده ی بنگی ست
۳
شعله با آه من اگر خود رانسبتی می کند، ز یکرنگی ست
۴
عجز و زاری ست کار اهل نیازکه درین ره، حنای پا، لنگی ست
صفحهٔ ۱ از ۲