خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه پیغامی به سوی او برد از ما، دل استنامهٔ بی‌طاقتان بر بال مرغ بسمل است
۲
بر کمر دامن زدم بر عزم رفتن همچو سرونیستم از بیخودی آگه که پایم در گل است
۳
در وداعش گر نرفتم، احتیاج عذر نیستدوست می داند که استقبال هجران مشکل است
۴
در جهان از من ندیده هیچ کس مظلوم ترمی کنم این دعوی و کسری گواه عادل است
صفحهٔ ۱ از ۲