خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیستکه عندلیب بجز در شکست فاخته نیست
۲
نوای تازه ز مرغان این چمن مطلبکه هیچ نغمه درین پرده نانواخته نیست
۳
کدام جام و صراحی، چه شیشه و ساغرهمین کدو‌ست درین انجمن که ساخته نیست
۴
صفا‌ی دل همه از فیض آتش عشق استکه موم صاف نباشد اگر گداخته نیست
صفحهٔ ۱ از ۲