خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش رویش مژه را قدرت جنبیدن نیستدیده داریم، ولی حوصلهٔ دیدن نیست
۲
هر‌که زین باغ گذشته‌ست اما می‌فهمدبر میان دامن سرو از پی گل‌چیدن نیست
۳
وای بر آنکه کند توبه در ایام بهاراین گناهی‌ست که مستوجب بخشیدن نیست
۴
شاید این طور توان یک دو قدم پیش افتادهیچ بهتر به ره شوق ز لغزیدن نیست
صفحهٔ ۱ از ۲