خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل نشاط به بزم شراب پامال استپیاله در کف مستان چراغ اقبال است
۲
به اشک چشم اسیران کجا نگاه کندچو موج در ره او آب خضر پامال است
۳
عیان بود به تو پروانه آخر کارتکه سرنوشت تو بر صفحه ی پر و بال است
۴
اگر به چشم حقیقت نظر کنی، دانیکه طوق فاخته بر پای سرو خلخال است
صفحهٔ ۱ از ۲