خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسن با مهر و وفا بیگانه استهر که عاشق می شود، دیوانه است
۲
نیست بی یاران هوای گلشنمباغبان فصل خزان در خانه است
۳
بی لب میگون او در انجمنشیشه سرگردان تر از پیمانه است
۴
حسن بهر عشقبازان قحط نیستهر که شمعی دارد از پروانه است
صفحهٔ ۱ از ۲