خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خراب نشئهٔ آن لب، می و مینا نمی‌داندبه راه شوق او خورشید سر از پا نمی‌داند
۲
گهی در کعبه مجنون، گاه در بتخانه می‌گرددمگر دیوانه راه خانهٔ لیلا نمی‌داند؟!
۳
حدیث ما به گوش عاقلان بیگانه می‌آیدکه تا دیوانه نبود کس زبان ما نمی‌داند
۴
محبت در طلسم حیرتی دارد وجودم راکه مویم راه بیرون رفتن از اعضا نمی‌داند
صفحهٔ ۱ از ۲