خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه در پیری می عشرت به ساغر می‌کنددر کنار بام، مستی چون کبوتر می‌کند
۲
گفتگوی مردم دیوانه دارد تازگیتا سخن سر می‌کند، صد کس قلم سر می‌کند
۳
از حقارت ننگرند اهل نظر سوی کسیمور را آیینه‌ام نسبت به جوهر می‌کند
۴
همچو نیکان می‌توان شد، بخت اگر یاری کندقطره را امیدوار از خویش، گوهر می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲