خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به راه شوق، خضر جستجو چه می داندنشان چشمه ز من پرس، او چه می داند
۲
سواد جوهر آیینه بلبلش کرده ستوگرنه طوطی ما گفتگو چه می داند
۳
ز شوق خاک در دوست، می کند عاشقنماز را به تیمم، وضو چه می داند
۴
ببین مسیح ز مردن چه غافل افتاده ستندیده مرگ پدر، ای عمو چه می داند
صفحهٔ ۱ از ۲