خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه دوستی از دوست باخبر گرددهما به گرد سر مرغ نامه بر گردد
۲
اگر نمی طلبد در حریم دیده تراسرشک بهر چه در چشمم این قدر گردد
۳
تو چون خرام کنی، گر کسی دگر نبودچو دود شمع، ترا سایه گرد سر گردد
۴
نگاهم از سر مژگان نمی کند پروازچنین بود چو پر و بال مرغ، تر گردد
صفحهٔ ۱ از ۲