خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگ عیشی قسمت ما نیست در بستان هندهم‌زبان ما نشد جز طوطی از سبزان هند
۲
بلبل گلزار ایرانم، بدآموز گلمبرنمی‌تابد دماغم سنبل و ریحان هند
۳
چون قفس تنگ است بر ما عندلیبان این چمنما گواه از موی سر داریم در زندان هند
۴
از شراب و از کباب بزم عیش ما مپرسبی‌مژه چون آب ایران، بی‌نمک چون نان هند
صفحهٔ ۱ از ۲