خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبحدم از موسمی نوید دهدکه سرو رعشه ز سرما به یاد بید دهد
۲
ز برگ بید که در آب ریخت باد خزانحباب یاد ز طاس چهل کلید دهد
۳
هوا ز بس که خنک شد، ز بیم جان زاهدبه قیمت می گلگون زر سفید دهد
۴
کنون که آب طراوت به سرو و بید نماندکجاست ساقی گلچهره تا نبید دهد
صفحهٔ ۱ از ۲