خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی را در فغان ناله چون محبوب می‌خواهداگر خاموش گردد، همچو آتش چوب می‌خواهد
۲
دماغ آشفته بسیارند در کنعان شوق، امانسیم پیرهن می‌گردد و یعقوب می‌خواهد
۳
ز بس در هر دیاری یار دور افتاده‌ای دارمبه هرسو می‌پرد مرغی، ز من مکتوب می‌خواهد
۴
خدایا دور داری آن حریف بی‌تمیزی راکه بد می‌فهمد و از ما سخن را خوب می‌خواهد
صفحهٔ ۱ از ۲