خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خودپرستند بتان، خیل خدا نشناسندبر دل خسته ی مرهم طلبان الماسند
۲
بود آلوده تن اهل ریا چون ماهیغوطه زن گرچه به دریا همه از وسواسند
۳
چیست در قید فلک حال خلایق، دانی؟مور چندی که گرفتار طلسم طاسند
۴
راحتی نیست چه در مرگ و چه در هستی ماکفن و جامه همه از سر یک کرباسند
صفحهٔ ۱ از ۲