خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلستان را سرو نوخیز قدش آباد کردفتنه را شاگردی مژگان او استاد کرد
۲
بس که مرغان چمن از دام او ترسیده اندسرو را قمری خیال سایه ی صیاد کرد
۳
جای ماتم نیست چون روز شهادت می رسدعید قربان است، می باید مبارکباد کرد
۴
می کنم چندان که فکر آشنایان وطننیست در یادم کسی کو را توانم یاد کرد
صفحهٔ ۱ از ۲