خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهنمای مقصد هرکس توکل می‌شودهمچو ابراهیمش آتش لاله و گل می‌شود
۲
گر ز قید ناخدا آزادسازی خویش راموج دریا همچو مرغابی ترا پل می‌شود
۳
سفله را کی می‌توان از لاف دولت منع کردباغبان چون در چمن گل دید، بلبل می‌شود
۴
صحبت مستان تمام عمر در پای گل استبلبلان را گرچه صحبت بر سر گل می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲