خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشددر آتش است لاله و پیمانه می کشد
۲
گر آشنای ما نشود، جای شکوه نیستمیلش به آشنایی بیگانه می کشد
۳
در هندم آن غریب که دایم چو نقش نردزین خانه رخت خویش به آن خانه می کشد
۴
در کشور جنون ز بس آشوب و انقلابدیوانه سنگ از کف دیوانه می کشد
صفحهٔ ۱ از ۲