خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدم هرکس به راه او نهد منزل نمی‌خواهدبه این بحر آنکه گردد آشنا، ساحل نمی‌خواهد
۲
ازان چون مرغ بسمل می‌تپم در خاک و خون دایمکه بعد از مرگ هم آسوده‌ام قاتل نمی‌خواهد
۳
قبول خاطر ای همدم به دست کس نمی‌باشدترا بسیار من می‌خواهم، اما دل نمی‌خواهد
۴
بنازم اهل همت را که احسان کریم مادو عالم را به منت می‌دهد، سایل نمی‌خواهد
صفحهٔ ۱ از ۲