خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندروزه زندگی بر ما گرانی می‌کندخضر دایم در جهان چون زندگانی می‌کند؟
۲
چند بتوان با تپانچه روی خود را سرخ داشتچهره را گلگون شراب ارغوانی می‌کند
۳
می‌فروش از دست نگذارد نشاط خویش راچون شراب کهنه پیر است و جوانی می‌کند
۴
آنکه دارد ذوقی از عیش جهان، همچون غباررقص بر صوت درای کاروانی می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲