خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوی تو دیوانه مرا نام نهادندطفلان چه بزرگانه مرا نام نهادند
۲
در پای خمم ناف به طفلی چو بریدنددردی کش میخانه مرا نام نهادند
۳
من طالع چوب گل و زنجیر ندارماحباب، چه دیوانه مرا نام نهادند؟
۴
نه نام چراغی به جهان بود، نه شمعیآن روز که پروانه مرا نام نهادند
صفحهٔ ۱ از ۳