خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۶۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست گر نیستی از شیوهٔ مستان مگذرقطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر
۲
پا به اندازه کشیدن روش اهل دل استهمه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر
۳
دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای بادنکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر
۴
ابر از سایه درو دام جنون افکنده ستگر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر
صفحهٔ ۱ از ۲