خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زده گل دست بر دامان حافظخورد بلبل قسم بر جان حافظ
۲
کند از شعلهٔ آواز خود گرمدف خورشید را دستان حافظ
۳
ز مستی چون کشد گلبانگ در باغشود مرغ چمن قربان حافظ
۴
زره را حلقهٔ دف کرد داودچو برگردید از میدان حافظ
صفحهٔ ۱ از ۲