خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خس و خار از ره خوبان به دامن می‌کشیممنت تیغ شهادت را به گردن می‌کشیم
۲
از تهیدستی، چو خواهد خرقهٔ ما بخیه‌ایرشتهٔ تسبیح چون عیسی به سوزن می‌کشیم
۳
محتسب را نیست راه حرف در بازار ماشیشه با سنگ و ترازوی فلاخن می‌کشیم
۴
ما در خلوت به روی اهل عالم بسته‌ایمانتظار آفتاب از راه روزن می‌کشیم
صفحهٔ ۱ از ۲