خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه افتاد ز پا، خاک‌نشین من بودمهرکه آمد به زمین، نقش زمین من بودم
۲
شوق، سرخیل صف اهل نیازم کرده ستسجده‌ای هر که تو را کرد، جبین من بودم
۳
راز خود کرد وصیت همه با من مجنونبر سر او نفس بازپسین من بودم
۴
آستان‌بوس رکاب تو، کرا قدرت بودبا تو آن روز که همخانه‌ی زین من بودم
صفحهٔ ۱ از ۲