خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه میخواهد ترا، سامان نمیدارد نگاهدست گلچین در رهت دامان نمیدارد نگاه
۲
از هنر من تیغ جوهردار ایامم، ولیتیغ را دایم کسی عریان نمیدارد نگاه
۳
برنیاید بیرهٔ پانی ز دست اهل هندتیر هرگز این چنین پیکان نمیدارد نگاه
۴
با زلیخا ای صبا از پیر کنعانی بگوهیچ کس معشوق در زندان نمیدارد نگاه
صفحهٔ ۱ از ۳