خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلی دارم ز رنگ و بو برهنهسهی سروی چو آب جو برهنه
۲
ز هندوزادگان طفلی که باشددوان چون شعله بر هر سو برهنه
۳
چو حرف دوستان سبز ملیحیولی چون طعنه ی بدگو برهنه
۴
چو شاخ سوسنش اندام عریانچو ساق سنبلش بازو برهنه
صفحهٔ ۱ از ۲